این تحقیق به بررسی اثر طردشدگی در محیط کار بر حسادت سازمانی با نقش میانجی شایعات منفی محل کار پرداخته است. روش پژوهش، کمی از نوع همبستگی است. جامعه آماری در این تحقیق شامل کلیه کارکنان مرکز بهداشت شماره دو مشهد بوده که تعداد آن ها 666 نفر و شیوه نمونه گیری به صورت تصادفی ساده است. حجم نمونه بر اساس جدول مورگان، 244 نفر است. ابزار اندازه گیری برای طردشدگی در محیط کار، حسادت سازمانی و شایعات منفی محل کار، به ترتیب از طریق پرسشنامه های فریس و همکاران (2008)، ولی زاده و آذربایجانی (1389) و اسپولما (2021) است. روایی متغیرهای تحقیق از طریق تحلیل عاملی تأییدی سنجیده شده است. پایایی متغیرهای تحقیق نشان داده است که آلفای کرونباخ برای متغیرهای تحقیق، ازجمله طردشدگی در محیط کار، حسادت سازمانی و شایعات منفی محل کار به 813/0، 792/0 و 840/0 به دست آمده که نشانگر پایایی ابزار تحقیق است. یافته های تحقیق نشان داده است که طرد شدن در محیط کار می تواند بر حسادت سازمانی تأثیر گذاشته و شایعات منفی این تأثیر را تشدید کنند. هنگامی که فردی در محیط کار احساس طرد شدگی می کند، این احساسات می توانند منجر به کاهش اعتمادبه نفس، ناراحتی روانی و حتی بروز رفتارهای مقابله جویانه شوند. یکی از راه های رایج، شرکت در شایعات منفی در مورد دیگران است که می تواند بر روابط بین فردی، بهره وری و عملکرد کلی سازمان، تأثیر منفی بگذارد.